A very halal Christmas

Dingen lopen nooit zoals je ze plant, toch? Zo was ik dit jaar al heel vroeg in de kerstsfeer. Als eerste alle kerstshows en kerstmarkten bezocht en oh wat verheugde ik mij op het grote kerstfeest. Alles in kannen en kruiken. Nou vergeet het maar. Het begon al een dikke twee weken terug, na een uitje naar de prachtige kerstshow in de grotten van Valkenburg. Superleuk, superdruk maar een paar dagen later lag ons halve gezelschap met griep in bed. Wim geveld door een longontsteking en ik door een zware griep. Terwijl om ons heen in de straat de kerstversiering buiten werd gehangen en de boom werd opgetuigd kon ik alleen maar lijdzaam toekijken. Ons huis veranderde niet in een kerstparadijsje. Afgelopen zaterdag voelde we ons eindelijk goed genoeg om in het tuincentrum te gaan kijken voor een kerstboom. Nou, wat een desillusie was dat zeg. Er waren nog weinig bomen over, en de bomen die er nog stonden verdiende absoluut geen schoonheidsprijs. Over prijzen gesproken, die waren echt schandalig hoog. Voor 40 euries had je een boom tot zo’n 2 meter, wilde je een iets vollere en grotere boom, dan mocht je 65 euro neerleggen, maar wilde je echt een mooie boom, 99 euro graag. Te gek voor woorden. Mocht besloten we maar een boom van 40 euro mee te nemen, hij zou toch maar zo’n 2 weken staan.

Zondagochtend besloten we de boom op te tuigen. Wim is van de versieringen en ik van het koken, dus laat ik het optuigen meestal aan hem over. Zoals de beste stuurlui blijf ik meestal aan wal staan, en roep af en toe wat goed bedoelde adviezen, zoals: daar moet nog een bal, of die slinger hangt daar niet goed. Oh ja, en meestal hang ik er ook wel één bal in, zodat ik kan zeggen dat ik mee heb geholpen de boom op te tuigen. Terwijl Wim druk bezig was, hoorde ik ineens een ijzige schreeuw. Wim was met zijn blote voeten in een kapotte kerstbal gaan staan, zodat hij glas in zijn voet had gekregen. Al spoedig zaten we bij de dokterspost en eenmaal thuis gekomen hadden we geen puf meer in de boom. Daarna mocht ik ook nog eens maandag naar de kaakchirurg om 3 kiezen te laten trekken. Kortom, we zitten nu dus 4 dagen voor kerst met bijna geen versiering en een half opgemaakte kerstboom. Dit is niks voor ons, zelfs de kerstkaarten moet ik nog schrijven.

Bovendien krijgen we eerste kerstdag bezoek en ik moet het hele kerstdiner nog samenstellen, boodschappen inslaan en natuurlijk aan het koken. Dit jaar wordt wel een uitdaging. We krijgen Wim’s zus op visite met haar kinderen. Op zich is dat natuurlijk geen uitdaging, mijn Turks neefje die alleen halal eet wel. Spannend, want ik heb nog nooit halal gekookt, laat staan een halal kerstdiner. Toch heeft het wel wat aparts, want wie kan zeggen dat hij een halal kerstdiner heeft gegeten. Jullie horen na de feestdagen nog wel wat ik gemaakt heb. Verder wens ik jullie allemaal hele prettige feestdagen toe en geniet!