Een berichtje vanmorgen in de krant viel mij op. Door de entree van het digitale tijdperk krijgt men verkeersboetes nu eerder thuis. Het nieuwe systeem kan automatisch kentekenplaten lezen, waardoor de boetes sneller op de mat kunnen vallen. Leuker kunnen ze het niet maken, wel sneller.
Nu vind ik ook dat men zijn best moet doen om de doorstroming van het verkeer goed en veilig te laten verlopen. Maar veel van deze bonnen zijn puur geld verdienen. De politie kent ondertussen de plekjes wel om lekker veel geld binnen te halen: een paar meter na een snelheidsbeperking, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Vierbaanswegen in Lelystad waar je maar 50 — en op sommige plekken zelfs 30 km/u — mag rijden. Zulke plekken nodigen gewoon uit om 70 km/u te rijden, en dan is 30 km/u een slakkengangetje waarbij je soms wordt ingehaald door een snelle fietser.
Ja, maar geflitst wordt er “in het kader van de verkeersveiligheid”. Ja, ammehoela! Zakkenvullen noem ik het. In het kader van “Zeg maar nee, dan krijg je er twee” lagen er maandag twee enveloppen van het Centraal Justitieel Incassobureau op de mat: 2 juni FLITS — 23 euro; 4 juni FLATS — 54 euro… Kassa!
Gelukkig is de laagste boete van mij; Wim heeft de hoge boete op zijn naam staan. Ja, wij houden ondertussen de stand bij. Het staat 5–4 voor Wim. Ik ben benieuwd wie het eerst bij de tien is. Flitsbal is een leuke sport, maar wel een beetje duur. Een voordeel: je hoeft nu niet meer zo lang te wachten voordat je de tussenstand weet.