Jammer genoeg hield het niet op met regenen. Dit is toch niet wat Pietje Paulusma had voorspeld. Het was grauw, koel en nat en iets vertelde mij dat Antwerpen bij zon er toch een stuk vriendelijker uitzag. Maar de vele banketbakkers en chocoladewinkels maakte voor Pasula en mij veel goed. Maar ook de vele beelden onderweg was prachtig en leidde de route van de prachtige kathedraal, waar juist een tentoonstelling gehouden werd, we vielen dus met onze neus in de boter. Alleen enorm balen dat je niet mocht flitsen want bijna al mijn foto’s zijn mislukt. Door de kerk liep namelijk de heilige politie in de orde van de anti-flitsers, die streng optraden bij elke flits die ze zagen. Nog net geen 10 zweepslagen voor de zondaars. Maar wat een pracht en praal was daar te zien. Dan zie je echt het verschil tussen een katholieke en protestantse kerk.

Het was weer tijd voor een schuilplaats, op een verdekt terras keken we uit over het verlaten plein. Op zonnige dagen werd dit prachtige plein vast overspoeld door toeristen. Het zag er imposant uit, de schitterende fontein van Brabo, de pittoreske oude huizen met gouden beelden op het dak, die op zonnige dagen vast verblindend zijn. Dit keer was het Pasula die voor een pannenkoek ging, terwijl ik aan een tosti ging. Wim was nog steeds onder de indruk van de kathedraal en nam alleen wat te drinken. Tja, wat doe je nu op een druilerige dag in Antwerpen? Simpel, je maakt een rondritje in een koets. Daar zaten we dan, samen met een vader en zijn twee tienerzoons, stille typjes. Terwijl wij de grootste lol hadden om de kont van het paard, de truttigheid van toeristje spelen en de vele mensen die ons fotografeerde, gingen zij helemaal op in hun rondrit. Wij wuifde waardig naar alle fotograferende mensen op het territoir, zoals de welopgevoede prinsen en prinsesje die wij zijn. We lagen helemaal in een deuk toen we het collectebusje in de koets zagen hangen met daarop “Denkt u aan de koetsier?” Oh ja hoor, natuurlijk dachten wij aan hem en de pittige prijs die hij rekende voor het toertje rond de kathedraal.

Behalve chocolade, waren er ook veel (half)edelstenen te vinden in Antwerpen, veel kleine winkeltjes die de prachtigste stenen verkochten, al dan niet verwerkt tot sierraden. Dat was een kolfje naar de hand voor Wim en Pasula, die werkelijk in elke winkel stonden te kwijlen. En wat leuker was, de prijzen lagen ver onder die in Nederland. En zo verlieten we alle drie een winkel met een Antwerps handje van een edelsteen om onze nek, dank je wel Pasula.
Ondertussen was de dag al bijna over, en verrek… het stopte met regenen en de zon brak ook nog eens door. Verdorie, en voor ons was het tijd om Antwerpen te verlaten. Eerst nog even wat foto’s schieten en chocolade inslaan. En ja, als je dan ook nog een frituur tegenkomt, kan moet je toch wel een lekker vlaams frietje nemen toch? Dus namen we alle drie een patatje stoofvlees en wat drinken. Als de gentleman die ik was trok ik de beurs, eerst even rekenen want in het tijdperk van het plastic geld heb ik amper meer contant op zak. Bovendien was mijn zakgeld al uitgegeven aan de chocolade. 3x stoofvlees is 9,90, 3x cola dik twee euro… Dat moest ik wel redden met de 20 euri die nog in mijn beurs zat. Dat is dan 26 euro, bromde de verkoper zonder blikken of blozen. Wat bleek, de patat zelf wat al 3,20 en daar kwam dan nog 3,30 voor de stoofvlees bij. Oeps, daar had ik niet op gerekend. En als de gentlewoman die Pasula was, trok ze ook haar beurs :-)

De P&R waar de auto stond, stond recht tegenover een Carrefour. Een mega-supermarkt waar je werkelijk alles kan kopen. Tja, zo’n kans laat ik niet voorbij gaan natuurlijk. Shoppen!!!!!! Ik was echt klaar voor het grote shoppen en deze winkel eens lekker op mijn gemak te verkennen. Maar we waren er amper 10 minuten toen werd omgeroepen dat de winkel ging sluiten, whoaaaa!!! Ik de versnelling in 5 gezet en racen door de winkel om toch nog de dingen te kopen die ik wilde hebben. Wat mij trouwens opviel is dat Belgen geen halve maatregelen treffen want na een paar minuten deden ze gewoon de lichten in de gangpaden uit. Hup wegwezen jij.

Uitgeput begonnen wij aan de reis terug naar de polder. We hadden wel zin om onderweg nog even te stoppen voor een bakkie koffie als afsluiting van een heerlijk dagje Antwerpen. Het bakkie koffie kregen we, de aflsuiting van de dag ook. Ik moet je zeggen dat het heel onwerkelijk is om zo’n heerlijk dagje te eindigen om 10 uur ’s avonds in een meubelzaak in Oosterhout. Tja, tegenwoordig kijk ik nergens meer raar van op. Onze uitjes zijn alles behalve normaal.

Commentaar (5)

...
geschreven door Pasula, september 09, 2009

Je foto's zijn prachtig geworden. Enneh ik een gentlewoman? Nou ja, ik leende het aan je.
Idd weten ze soms wel van prijzen daar en de stenen zijn dan weer betrekkelijk goedkoop, strange. Maar goed, mocht ik weer eens wat steentjes "nodig" hebben... ;-)

...
geschreven door Anne, september 10, 2009

Ik had al wat foto's gezien bij Pasula en 'k vind het leuk om er hier ook nog bij jouw te vinden. Een idee voor een volgende uitstap ... Gent?

...
geschreven door Marco Online, september 10, 2009

Wat een enerverende dag......Antwerpen is een prachtige stad.......
Volgende keer Brussel, ook mooi !

...
geschreven door Leidse Glibber, september 10, 2009

Duidelijk te zien dat jullie weer hebben genoten, en ja hoor volgens mij is Pasula echt wel een gentle woman hahahha

...
geschreven door gerdaYD, september 11, 2009

Blij dat je nog even langs kwam ome Jef! We zijn elkaar precies een tijdje uit het oog verloren hé? Daar moeten we beslist iets aan doen!
Want toen ik hier dit mooie log over Antwerpen zag, en las wat een leuke tijd jij er had (en je andere logjes las), voelde ik precies een groot gemis....
Maak er een reuzeleuk laatste weekdagje van, en straks een stralend weekend!

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Geef commentaar