Elburg is een leuk en niet al te groot dorpje. Bovendien waren er “activiteiten”. De politie, brandweer en duikers waren uitgerukt om een presentatie te geven in de haven. Wij besloten om eerst maar de stad zelf te onderzoeken. Wim is de laatste tijd veel bezig met het onderzoeken van onze stamboom en een aantal van zijn voorouders komen uit Elburg. Dus togen wij naar de kerk van Elburg. Die helemaal aan de rand van het dorp stond. Helaas gesloten, en terwijl om het eeuwenoude gebouw heenliepen, begon het toch te regenen, te plensen, te hozen. Niet normaal meer, en wat erger was: nergens een plek om te schuilen. Dus op een holletje rende we terug naar de winkelstraat, en zonder op of omkijken stormde wij de eerstedebeste winkel in. Een aantal oude dametjes keken verschrikt op terwijl twee grote verzopen kerels de winkel binnenstormde, de stoffenwinkel binnenstormde. Ik keek eens goed om mij heen. Oude vrouwtjes, naaimachines, bolletjes wol, verschillende stoffen… Ineens voelde ik mij behoorlijk als… als… een Jef in een stoffenzaak. Opgelaten dus. Gelukkig zagen wij dat tegenover de winkel het Elburgs Museum lag. Dat was een betere schuilplek. We zeiden de oude dametjes, die daar nog met open mond naar ons stonden te kijken, vriendelijk goedendag en spurtte naar de overkant. Ik was kleddernat en voelde me net een verzopen kat. Tot aan mijn onderbroek en sokken was ik nat. De regen liep in straaltjes van mijn gezicht en tikte zacht op de plavuizen vloer van het museum en ik voelde me beroerder dan ik me al voelde. De volgende dag ging het echt mis. Ik had dit nacht al amper geslapen vanwege het vele hoesten, en als ik dan al op bed lag, werd het hoesten alleen maar erger en erger. Bovendien begon mijn temperatuur ook te stijgen. Na een bezoekje aan de weekend-arts bleek dat ik een bronchitis had. Ik kreeg een kuurtje mee naar huis en moest dinsdag terug naar de huisarts voor controle. Maar goed, ik bleef mij maar enorm gammel voelen, hoesten en koorts hebben. Dinsdag dus naar de huisarts. En nee, ik had geen bronchitis maar ik had influenza (griep). En er zat maar één ding op: uitzieken. Okay, er zat niks anders op. Maar die middag werd ik zieker en zieker. Bovendien steeg mijn temperatuur ook verder. 38.5, 39, 39.5, 40… Ik besloot de dokter maar even te bellen, maar kwam niet verder dan de assistente. “Nee hoor, niks aan het handje. Lekker uitzieken. Neem maar een paracetamolletje. Bedankt voor het bellen….” Tuut-tuut-tuut. Daar had ik niks aan. Ondertussen was het zeven uur geworden en was mijn temperatuur bijna 41 graden. Ik voelde mij doodziek, begon te ijlen, dus belde Wim de dokterspost. Na een dik uur kwam er een arts en wat bleek? Longontsteking! Dus mocht Jeffie naar het ziekenhuis. Ik was allang blij dat er eindelijk wat gedaan werd. Na een groot aantal testen bleek dus dat ik een longontsteking had, zuurstoftekort en een tekort aan Kalium.

Na een klein weekje goed verzorgd te worden, mocht ik weer naar huis. Ik had een zware anti-biotica kuur gekregen die ik af moest maken. En rust, veel rust. Nou, ik voelde me toch nog als een vaatdoek, dus veel kwam er niet uit me hahaha. Het enige wat uit mij kwam, was hoesten, hoesten en een stem die niet meer als de mijne klonk. Deze stem was hees en piepend. Deze stem bleef hees en piepend. Dus vorige week ben ik teruggegaan naar de huisarts. Nu blijkt er ook een infectie op mijn strottenhoofd te zitten. Deze bacteriën hadden niet op de anti-biotica gereageerd en nu slik ik dus weer een andere kuur. En volgens de dokter ben ik nog wel even zoet, zo’n 6 weken zoet.

Commentaar (11)

...
geschreven door Harriët, juli 14, 2009

Hoi!!
Jeetje zeg...longontsteking gehad? Da's niet mis zeg. En ook in het ziekenhuis moeten blijven dus! Bah!
En al met al ben je er nog niet klaar mee dus. Ellendig joh.
Beterschap enne...maar goed uitrusten dan.

tja..
geschreven door Stefan, juli 14, 2009

Ik heb het hele epidemie verhaal natuurlijk uitgebreid aangehoord van een "goede bron". Gelukkig zijn de meneren weer een klein beetje boven jan.. voor de rest.. Beterschap natuurlijk

...
geschreven door Anne, juli 14, 2009

Hoi Jef!

Dat is schrikken zeg!Gelukkig ben je nu stilaan weer een beetje beter. Veel vitamientjes eten en alvast een dikke (bacterievrije) knuffel vanuit België

...
geschreven door Steph, juli 14, 2009

Blij weer iets van je te vernemen en lezen! Neem jezelf voortaan maar héél goed in acht! Sterkte met de laatste loodjes van je herstel...

uche uche
geschreven door Leidse Glibber, juli 14, 2009

Goh Jeff hier schrik ik toch wel even van.
Ik hoop dat je er snel weer vanaf bent in elk geval binnen die zes weken.
Sterkte.

Ai!
geschreven door gerdaYD, juli 15, 2009

Dat is ff schrikken, mijn lieve ome Jef! Jongen toch, hoe is dàt jou nu weer overkomen? Wat een nare tijd heb jij gehad.... ik hoop zo dat het nu wat beter met je gaat!!! Heel veel sterkte gewenst en een superspoedig herstel!

...
geschreven door Tom, juli 15, 2009

Goed te horen dat je weer een beetje opgekrabbeld bent Jef! Longontstekingen zijn niet niets. Nou beterschap met de stembanden, houd ze rustig dus niet teveel tegen Wim aanleuteren...

...
geschreven door Krijn, juli 15, 2009

He gadver.

Dat is geen prettig nieuws. Wel goed om te horen dat het nu zoveel beter gaat. Goed voor jezelf zorgen en minder natte onderbroeken!

Krijn

bacterien
geschreven door Pasula, juli 26, 2009

Bacterien zijn vaak vervelende dingen. Hopelijk komt het met veel rust allemaal weer goed.

Jeetje
geschreven door Roelie, augustus 03, 2009

Klik ik je site een paar weekjes niet aan (hoe zou dat nou komen ) lees ik ineens dit. Hopelijk ben je nu al weer een stuk opgeknapt, en kun je toch een beetje genieten van je "zomerreces".

Beterschap nog!

Groetjes.

Zonnegroetjes
geschreven door Anne, augustus 15, 2009

Hoi Jeff.

Het is alweer een tijdje geleden dat je iets schreef. Hopelijk is alles ok met jullie en zijn jullie gewoon heerlijk met vakantie.

Groetjes uit het warme Belgenland

Naam

Email

Website

Titel

Commentaar

smaller | bigger

Geef commentaar